HAKAN KOÇAR DÜNYA TİYATROLAR GÜNÜ İÇİN YAZDI: "27 MART PERDE ARASINDA KALAN "

27 MART PERDE ARASINDA KALAN

Bugün 27 Mart, Dünya Tiyatrolar Günü.

Tiyatro dediğin, yalnızca sahnedeki oyuncunun hikâyesi değildir. Tiyatro insanı insana insanla anlatma sanatıdır, en güzel tabiriyle. Tiyatro seyircinin nefesiyle tamamlanan bir sanattır. Işıklar karardığında herkesin aynı duyguda buluştuğu, bir anlığına hayatın yükünü askıya aldığı bir ortaklıktır. Belki de bu yüzden en eski sanat dallarından biridir hâlâ. Çünkü insan, kendini en çok başka bir insanın hikâyesinde bulur.

Bizde tiyatronun ayrı bir yeri vardı eskiden. Osmanlı’da meddahın anlattığı hikâyelerden, ortaoyununun doğaçlamasına; Cumhuriyet’le birlikte sahnelenen modern oyunlara kadar uzanan bir damar… Muhsin Ertuğrul gibi isimler, tiyatroyu sadece bir eğlence değil, bir kültür meselesi olarak gördü. Perdeler açıldıkça memleket biraz daha nefes alır olmuştu sanki.

Ama bugünlerde o perde biraz daha zor açılıyor. Eskiden olsa, salonların önünde küçük bir heyecan olurdu. Kapıda bekleyenler, içeri girince ağır kırmızı perdenin açılmasını bekleyenler…

Şimdi çoğu yerde bir sessizlik var; o eski uğultunun yerini tuhaf bir boşluk aldı. Salonlar var, sahneler var, oyuncular hâlâ inatla var… Fakat ilgi eskisi gibi değil. Dijital ekranlar, hızlı tüketilen içerikler, birkaç saniyede sıkılan zihinler… Tiyatro ise sabır ister. Oturmayı, dinlemeyi, düşünmeyi ister. Belki de tam bu yüzden geri planda kalıyor.

Bir de şu var: Tiyatroya verilen değer, çoğu zaman sözde kalıyor. “Sanat önemlidir” cümlesi kolay kuruluyor ama o cümlenin altını doldurmak zor. Destek azaldıkça, seyirci uzaklaştıkça, tiyatro biraz daha kendi içine kapanıyor. Oysa tiyatro kapanınca, aslında toplum da biraz susuyor.

Yine de umut tamamen sönmüş değil. Küçük sahnelerde, genç oyuncuların gözünde o eski ışık hâlâ var. Belki büyük kalabalıklar yok ama inanan birkaç kişi yetiyor bazen.

Kocaeli yerelinde tiyatro sanatını ayakta tutmak için canla başla çalışan değerli Burhan Akçin ve Bölge Tiyatrosu’nun yeri çok ayrıdır bu açıdan bakıldığında. Ve tabii küçük sahnelerinde insanı insanla anlatmaya çalışan birkaç değerli kardeşimizi de es geçmemek gerek. Çünkü tiyatro, kalabalıktan çok yürek işi. Ve onlar yüreklerini tiyatro sahnesinin tam orta yerine koymuşlar.

Bugün, Dünya Tiyatrolar Günü. Belki bir bilet almanın, bir oyuna gitmenin zamanıdır, ne dersiniz? Çünkü perde açıldığında sadece bir oyun başlamaz; insan, kendine biraz daha yaklaşır.

Ve belki de en çok buna ihtiyacımız var.

HAKAN KOÇAR