YAĞMUR'UN ŞİİRİ

YAĞMUR'UN ŞİİRİ

Çatma kaşlarını

kış oluyorum

kuşları üşüyor

yorgun kalbimin

Ben ki

başıboş bir seyyareyim

ışığım sızım sızım

tepeden tırnağa

sana boyanmış

çağlayanlar sofrasında

aşkının ırmağıyım

Ah şiirin Yağmur'u

gülüşü salkım saçak

sesi saç örgüsü algın

ben seni

elgin aşıklar dergahında

zamanın alnına yazıyorum

Sana

kardelen inancıyla

beslediğim dizelerden

ulu bir çınar büyütüyorum

iliklerime kadar

mısralara bulaştım

dipsiz şiir kuyusuna

döndüm yüzümü

dört bir yanımdan

beyitler fışkırıyor

binalar kuruyorum da kelimelerden

bir senin gözlerine bakamıyor

bir senin ellerinden kopamıyorum

Ben senin

zehir sofralarındaki

masum duruşunu

bocalayıp yön arayışını

çok bilmişliğinin

ardında gizlenen

saf aşkının çırpınışlarını

ben Yağmur'un mısralara

vurgunluğunu sevdim

Bir kez daha anladım

buz gibi suda yandığımı

ateşin korunda üşüdüğümü

biliyorum ben bu gidişle

ya engin bir denizde kalırım

ya en yüce dağ başında

ah şiirin Yağmur'u

çünkü ben

sana olan sevdamı

damlalarındaki nağmeye vurdum

Şiir

sen çekil

şimdi aradan

ben şiirin hasıyla beraberim

Yağmur'un kızıyla ıslanıyor

kök salıyor bedenim

GÜLÇİN YAĞMUR AKBULUT