YAĞMUR'UN ŞİİRİ


YAĞMUR'UN ŞİİRİ
Çatma kaşlarını
kış oluyorum
kuşları üşüyor
yorgun kalbimin
Ben ki
başıboş bir seyyareyim
ışığım sızım sızım
tepeden tırnağa
sana boyanmış
çağlayanlar sofrasında
aşkının ırmağıyım
Ah şiirin Yağmur'u
gülüşü salkım saçak
sesi saç örgüsü algın
ben seni
elgin aşıklar dergahında
zamanın alnına yazıyorum
Sana
kardelen inancıyla
beslediğim dizelerden
ulu bir çınar büyütüyorum
iliklerime kadar
mısralara bulaştım
dipsiz şiir kuyusuna
döndüm yüzümü
dört bir yanımdan
beyitler fışkırıyor
binalar kuruyorum da kelimelerden
bir senin gözlerine bakamıyor
bir senin ellerinden kopamıyorum
Ben senin
zehir sofralarındaki
masum duruşunu
bocalayıp yön arayışını
çok bilmişliğinin
ardında gizlenen
saf aşkının çırpınışlarını
ben Yağmur'un mısralara
vurgunluğunu sevdim
Bir kez daha anladım
buz gibi suda yandığımı
ateşin korunda üşüdüğümü
biliyorum ben bu gidişle
ya engin bir denizde kalırım
ya en yüce dağ başında
ah şiirin Yağmur'u
çünkü ben
sana olan sevdamı
damlalarındaki nağmeye vurdum
Şiir
sen çekil
şimdi aradan
ben şiirin hasıyla beraberim
Yağmur'un kızıyla ıslanıyor
kök salıyor bedenim
GÜLÇİN YAĞMUR AKBULUT