HAKAN KOÇAR'DAN "HÜZÜN VE İNSAN" ŞİİRİ...

HÜZÜN VE İNSAN...

Gecenin kanatlarına taktık hüznümüzü

Can kırıklarında uyuyamaz ki insan...

Bir eski hayal gelir konar gözlerine

Bir eski şarkı dökülür dudaklarından

Yüreği yaşla ıslatmadan duramaz ki insan..

Karanlık duvarlara astık yüzümüzü

Hiç kırıklarında sessiz kalamaz ki insan

Bir lâl sevda düşer sözlerine

Bir damla süzülür yanaklarından

İçini harla yakmadan olamaz ki insan...

Solgun cümlelerde aradık özümüzü

Düş kırıklarında huzur bulamaz ki insan...

Bir kara yalnızlık dolar gündüzlerine

Bir koca parça kopar yalçın kayalıklarından

Ruhunu aşka açmadan doğamaz ki insan...

İçimizi dökmeden bitirdik sözümüzü

İç kırıklarında haykıramaz ki insan

Bir buruk geçmiş yakar heveslerini

Bir yıkık dünya kaplar hayallerini

Yürek aşka doymadan yaşayamaz ki insan...

HAKAN KOÇAR