BİR SÜLEYMAN PEKİN ŞİİRİ: "İNCE DÂVETİYE"

SÜLEYMAN PEKİN

İNCE DÂVETİYE

– Zeki Karal’a..

Sen değil o kefende ben yatmalıydım

D o s t ç a t l a t m a l ı y d ı m

Eşsiz bir ürperişle gelmeden ölüm

Habire kabire dayatmalıydım

Teni bir çiçek gibi rüzgâra sunuş

B i r e s r a r l ı d o k u n u ş

Sanki rûhun gölgesi gördüğüm

Ve sanki yeniden doğuş

Öteler sitresi göğsümü sarmalıydı

D u a d u a y a k a r m a l ı y d ı

O heybetli, o meşhur sessizliğim

Çığlık çığlığa şehre varmalıydı

Balkona gömülmek belki şimdilik bir düş

B e l k i e c e l i m t r a k b i r ö p ü ş

Gökdelen cinnetim vurmadan güm güm

Haydi yürüyelim de başlasın öze dönüş