BİR GÜLSEREN DELİBAŞ ŞİİRİ: “BOŞ MATARA”
BOŞ MATARA
ilerledi çölde
sırtında boş bir matara
adım adım
kavurdu ortalığı
arsız güneş ve
çölün yaramaz çocuğu
matarası boş adamın
büyüdü hayalleri
attığı her adımda
güneşe inat
güldü yüzü
canlandı gözünde
yeşil urba içinde köyü
şırıl şırıl
akan çeşmeden
içti kana kana
doldu matarası
kendi kendine
GÜLSEREN DELİBAŞ