FİRDEVS KIRGIN YAZDI: "SÜRUR"

FİRDEVS KIRGIN

SÜRUR...

İnsan neden mutlu olur, neden mutsuz olur? Hayatımıza dönüp baktığımızda bizi gülümseten, içimizi huzurla dolduran ya da derin bir üzüntüye sürükleyen pek çok an hatırlarız. Bu anların çoğu, sahip olduklarımızdan çok yaşadıklarımız ve insanlarla kurduğumuz bağlarla ilgilidir.

Sevilmek, anlaşılmak, değer görmek ve güven duymak, insanın en temel ihtiyaçlarındandır. Bir bebeğin annesinin kucağında huzur bulması, bir çocuğun öğretmeninden duyduğu güzel bir sözü yıllarca hatırlaması ya da bir insanın zor zamanında yanında birini bulması, sevginin hayatımızdaki yerini gösterir. Bazen küçücük bir söz, insanın kalbinde yıllarca yer eder. Çünkü insan, kendisine verilenlerden çok kendisine hissettirilenleri unutmaz.

Günümüzde insanlar çoğu zaman mutluluğu sahip oldukları nesnelerde, ulaşmak istedikleri hedeflerde arıyor. Oysa istenilen bir şeye kavuşmak, her zaman iç huzuru getirmiyor. Bir süre sonra yeni istekler ortaya çıkıyor ve insan yeniden bir arayışa giriyor. Bu yüzden hayatı yalnızca sahip olduklarımız üzerinden değerlendirmek, elimizdekilerin kıymetini görmemize engel olabiliyor.

Zamanımızı nasıl geçirdiğimiz de önemli. Bazı uğraşlar sona erdiğinde geriye boşluk hissi bırakırken bazıları insana bilgi, deneyim ve anlam kazandırıyor. Asıl mesele, ne kadar zaman geçirdiğimizden çok o zamanın bize ne kattığı...

Bazen bir deniz manzarası, ağaçların gölgesi ya da akşam ışıklarının sokaklara düşüşü içimizi ferahlatmaya yeter. Doğanın güzelliği, insanı günlük hayatın telaşından uzaklaştırır ve düşünmeye davet eder. İnanan bir insan için bu güzellikler, yaratılan üzerinden yaratanı hatırlamanın da bir yoludur.

İnsanlar için de durum farklı değildir. Bazı insanların yanında kendimizi rahat hisseder, düşüncelerimizi çekinmeden paylaşırız. Bazılarının yanında ise huzursuz olur, bir an önce uzaklaşmak isteriz. Çünkü insanın ruhu, bulunduğu ortamdan ve kurduğu ilişkilerden etkilenir. Samimiyet, güven ve saygı, insanın kendisini iyi hissetmesini sağlayan en önemli deperlerdir.

Yalnızlık da yalnızca çevremizde kimsenin bulunmaması değildir. İnsan, kalabalıklar içinde kendisini yalnız hissedebilir; bazen de tek başına kaldığında huzur bulabilir. Önemli olan, insanın kendisini ifade edebilmesi, anlaşıldığını hissetmesi ve kendisiyle barışık yaşayabilmesidir.

Bütün bunlar bize şunu gösterir: Hayatı güzelleştiren şeyler maddi imkânlar değildir. Başarı ve sahip olduklarımız hayatımızı kolaylaştırabilir; ancak sevgi, dostluk, güven ve manevi değerler hayatımıza yön verir.

Sevgi, belki de insanın hem kendisine hem de başkalarına verebileceği en güzel hediyedir. Birini dinlemek, ona değer vermek, zor zamanında, mutlu anında yanında olmak ve kalbini incitmemeye çalışmak, bazen söylenebilecek en güzel sözlerden daha anlamlıdır.

Belki de sürur sebebi, her istediğimize sahip olmak değil; sahip olduklarımızın kıymetini bilmek ve hayatın içindeki küçük güzellikleri fark edebilmektir.

İnsan kalbinde açan çiçeği, sevgiyle büyütebilmektir...