BİR FİRDEVS KIRGIN ŞİİRİ: "GÜZ YAPRAKLARI"

FİRDEVS KIRGIN

GÜZ YAPRAKLARI

Güz yaprakları düşerken yollara,

Çay buğusunda tüter eski bir hülya.

Yollar uzun, gönül yakın hüznün kıyısına,

Bin bahar saklıdır bir ahın ardında.

İki cihan yanacaksa, köz olurum uğruna,

Şahlanıp koşsun küheylanlar kaderin yolunda.

Vakti saatinde can bulur,

Solgun güller gözyaşıyla.

Her hasret biraz dua, her dua biraz yara...

Bu kez intizârım ne serzeniş ne sual,

Aynı menzildeyim; gönlüm yine pây-mâl.

Gelirse, ezelî nasibidir bu yolun;

Gelmezse, hakkıdır, razı olurum cefaya