BİR BEHİCE AKÇA KARADENİZ ŞİİRİ: "ÇANAKKALE’Yİ TANI"

BEHİCE AKÇA KARADENİZ

ÇANAKKALE’Yİ TANI

Sen “Çanakkale” dersin

Birbirine sarılmış iki sözcük

Ben Seyit Onbaşı derim

İnanç derim, güç derim

Öleceğini bile bile zafere koşan

Aç kalan, susuz kalan ama

Önce vatan diyenleri anarım

Anıtlarda abideleşen şehitlere ağlarım

Sen “Çanakkale” dersin

Ben onbeşliler derim

Arkasına bakmadan giden

Atasıyla tek yürek olan

Tarihe altın harflerle yüce bir destan yazdıran

Koca yürekli kahramanlar anlarım

Dayanmaz yüreğim hiç birine

Her birine ayrı ayrı ağlarım

Sen “Çanakkale” dersin

Ben geçilmez derim

Şehitlik derim, şahadet derim

Büyük komutan derim, zafer derim

Anzakla koyun koyuna

Kardeşçe yatmak anlarım

Yüreğime saplanır şarapnel parçaları

Şehit olan kınalı yiğit canlara

Yıkılan umutlara ağlarım

Sen “Çanakkale” dersin ben bir çift mavi göz derim

Yiğitlik derim, mertlik derim

Vatan sevgisi, kurtuluş yemini

Dev yürekli bir komutan

Mustafa Kemal anlarım

Göğsüm kabarır, umutlarım yeşerir

Gururla dolar, taşar

Sevinçten ağlarım.