BEHİCE AKÇA KARADENİZ'İN ŞİİRİ: "ÇOCUKTUM"

BEHİCE AKÇA KARADENİZ

ÇOCUKTUM

Çocuktum, Küçüktüm

Daha sekiz yaşındaydım

Nenem öldü

Ramazana bir gün vardı

Nenem öldü orucu bana kaldı

Oruç tuttum sekiz yaşında

Nenem için

Sordum anama

Oruç nedir? Niye tutulur? Diye

Dinimizin gereğidir dedi

İnsanın nefsinin terbiyesidir

Tokun acın halinden anlamasıdır

Yardım etmektir dedi

Düşündüm günlerce kendimce

Şimdi ben açım

Toklar anlıyor mu?

Benim halimden

Ya da ben anlıyor muyum?

Nenemin halinden

Aç mıdır? Tok mudur? Nenem

Yattığı yer soğuk mudur?

Tuttuğum oruç neneme hak mıdır?

Haktır dedi anam

Sen tut orucunu

Bağışlarsın nenene

Sevabı gider ruhuna

Sevindim nenem için

Ruhu doyacak diye

Oruç bitti, bayram oldu

Babamla gittim neneme

Bayramın mübarek olsun

Nenem dedim

Orucunu tuttum ben üzülme

Okudu babam duasını

Ben amin dedim

Seneye de dedeme tutacağım

Babama söz verdim

Babam 11 yaşında yetim kalmış

Dedem için çok ağlamış

Çok üzülmüş, çok acı çekmiş

Tutayım ki dedemin de orucunu

Hem babam sevinsin

Hem de dedemin

Ruhu duysun

Madem ki haktır orucum

Dedemin de bayramı

Mübarek olsun